Dag 19 - Museum en wegwezen

Omdat we pas om 17:55 gingen vliegen moesten we ons nog een aantal uur in Chicago vermaken. Dus zijn we rond 11 uur uitgecheckt bij het hotel.

En toen naar het Field Museum of Natural History gegaan. Dit museum ligt in een parkje in het centrum aan het water:

Het is een van de grootste musea ter wereld in z’n soort en er komen jaarlijks 2 miljoen bezoekers. Op deze woensdag was het gelukkig rustig. Een van de eerste aankopen van het museum: twee opgezette Afrikaanse olifanten, uit 1909. In die tijd was dit de enige manier voor veel mensen om olifanten te kunnen bekijken:

Ze hebben de dieren die ze hebben wel heel mooi opgezet en uitgestald. Net alsof je er tussenin staat:

Verder hebben ze een onderdeel met indianenspullen. De jas van een opperhoofd: 

Een masker van een shaman:

De dieren die ze opgezet hebben zijn doorgaans in dierentuinen of in het wild gestorven en gedoneerd:

Er is een onderdeel ‘Inside Ancient Egypt’, met 23 verschillende mummies. Dit was de eerste mummie die het museum heeft aangekocht in 1894:

Een stuk van de muur van een graftombe:

En deze was een aantal jaar terug opeens in het nieuws, omdat bezoekers er Michael Jackson in meenden te herkennen:

Sinds 2000 hebben ze Sue the T. Rex tentoongesteld. Dit fossiel is 67 miljoen jaar oud en het meest complete (90%) ooit gevonden van een Tyrannosaurus Rex: 

Bushman, de eerste gorilla uit de Lincoln Zoo in Chicago. Hij kwam in 1930 vanuit Cameroon hierheen. Toen hij in 1951 overleed is hij opgezet en in het museum geplaatst: 

Rond een uur of twee zijn we richting het vliegveld gegaan. We waren net door de douane toen ik een app kreeg dat de vlucht gecanceld was. Dat bleek gelukkig niet zo te zijn, maar er werd wel een kleiner vliegtuig ingezet. Daardoor konden er een aantal mensen niet meer mee op deze vlucht. Wij hadden gelukkig mazzel.

We hebben in 3 weken 2093 mijl (3348km) gereden. En weer 3 nieuwe staten gezien. 37 gedaan, 13 te gaan:

Dag 18 - Chicago Riverwalk

Bij het hotel zit geen ontbijt. Dat kan je natuurlijk wel kopen, maar is nogal duur. Dus wij gaan ’s ochtends de lobby uit…

… naar de Dunkin’ Donuts om de hoek:

Daarna zijn we naar State Street gegaan. De Macy’s hier is in 1893 gebouwd als Marshalls Field Department Store. De bronzen klokken op de hoek van het gebouw zitten er sinds 1897: 

In de winkel is een gigantisch plafond, met het grootste nog bestaande mozaïek van Tiffany. 1.600.000 stukjes glas, waar vijftig man 18 maanden aan heeft gewerkt: 

Van State Street zijn we naar de Crown Fountain gelopen. Op de 15 meter hoge LED-schermen worden de hele dag gezichten geprojecteerd:

Om de paar minuten spugen ze water uit:

Het granieten platform eronder loopt over in de stoep, waardoor je door het water tussen de fonteinen kunt lopen:

Een 100 jaar oud bronzen beeld bij het Art Institute of Chicago:

Een watertoren vlakbij het hotel:

’s middags hebben we een sandwich gehaald bij Capriotti’s. Ze zijn in 1976 in Delaware begonnen met een kalkoen sandwich, waarvoor ze de kalkoenen 12 uur lang roosterden. Tegenwoordig zitten ze in 16 staten:

Het Heald Square Monument van George Washington, met Robert Morris en Haym Salomon: 

Vanuit het raam zagen we een mannetje met een camera minutenlang voor Trump Tower omhoog kijken. We vroegen ons al af wat hij aan het doen was. Dit dus, wachten op vliegtuigen: 

’s avonds zijn we naar Billy Goat Tavern gegaan, een restaurant aan Lower Wacker Drive, die onder Chicago doorloopt:

Je waant je in een ondergrondse stad. Ze hebben hier ook een deel van de Dark Knight opgenomen: 

De Cheezborger, ooit gebruikt in een sketch van Saturday Night Live en daardoor nog steeds populair:

Na het eten zijn hebben we een stukje langs de Chicago Riverwalk gelopen. De Apple Store lijkt met z'n glazen ingang op die in New York:

Marina City, twee torens van 179 meter hoog, met een kleine haven aan de rivier eronder. De appartementen in deze torens hebben alleen elektriciteit, geen gas. Wat dat betreft waren ze hun tijd ver vooruit, toen het in 1977 gebouwd werd:

De Wabash Avenue Bridge uit 1930 werd destijds gekozen tot mooiste stalen brug. De bruggen zijn in de zomer gesloten, maar vanaf midden september gaan ze twee keer per week open: 

Dat was alweer de laatste dag in Chicago.

Dag 17 - Chicago. Torens en lampjes

De lobby van het hotel, met een hangend glazen kunstwerk:

De Engelse taxi van het hotel:

We zijn vanochtend vroeg de deur uit gegaan. Het was Labor Day, de zon scheen en ik zag dat je vandaag met korting naar Chicago 360 op het John Hancock Center kon: 

Deze toren is met 457 meter een van de hoogste gebouwen in Chicago. Op heldere dagen kan je 100 kilometer ver kijken:

Alleen in het centrum van Chicago staan hoge gebouwen, als je een stukje verderop bent wordt alles al vrij snel laag. North Beach:

Op de 94e verdieping hebben ze de ‘Tilt’ attractie. Je gaat in een raam staan en dat kantelt dan 30 graden naar buiten. Op zich wel een leuke ervaring, want je kijkt dan voor even bijna 400 meter recht naar beneden:

Eenmaal beneden, aan de Magnificent Mile. Big Red Foot: 

Bloomingdales op 900 North Michigan Avenue. Een 265 meter hoge wolkenkrabber: 

Virgil Abloh LV 408 schoenen bij Vuitton, gebaseerd op een Avia 880 en Air Jordan 3: 

De Fourth Presbyterian Church uit 1912:

Met erachter een binnenplaatsje met fontein:

Tussen de middag zijn we even gaan zwemmen in het hotel. Er was verder niemand, dus dat was mooi relaxt:

Daarna zijn we richting de Navy Pier gelopen. Doordat de zon via ramen van hoge gebouwen de straten in weerkaatst heb je soms heel raar licht:

 

Een kunstwerk voor WBEZ 91.5, Chicago’s publieke radiozender:

Vanaf de pier heb je uitzicht op de Hancock Tower:

Het was rond de 30 graden, dus er werd goed gebruik gemaakt van de fonteinen: 

Bootjes kijken vanaf de Navy Pier, met het Chicago Harbor Light dat er sinds 1919 staat:

Bij de Miller Lite Beer Garden was de hele middag live muziek: 

De pier is bijna een kilometer lang, vol met winkels en restaurantjes. 

De North Bridge Mall, waar op vier plaatsen een weg onderdoor loopt: 

’s avonds zijn we nog maar eens naar Portillos gegaan, voor een Chicago Style Hotdog: 

Daarna hebben we in het hotel een tijdje bij de bar gezeten. Je kijkt uit over de rivier: 

Toen de zon onder was hebben we nog een rondje door de buurt gelopen. Een lichtinstallatie op State Street:

Het Nederlander gebouw, mooi verlicht:

Het Chicago Theatre uit 1921:

Art on The Mart, is een lichtshow die het hele jaar door projecties op een gebouw aan de rivier laat zien. Het begint een half uur na zonsondergang: